Filozofia, podróże i dopamina...

Każdy człowiek powinien możliwie często przeprowadzać ewaluację swojego życia. Okresowo, raz na kilka miesięcy, trzeba zadać sobie pytanie o swoją egzystencję. " Czy jestem szczęśliwy? " - szybko uświadomiłem sobie, że tak postawiona kwestia jest pułapką (szczególnie w naszej kulturze). Polacy mają wielki opór przed stwierdzeniem, że są nieszczęśliwi .  No bo jak to: jestem zdrowy, mam dach nad głową, mam pracę i codziennie jest posiłek. Jak można powiedzieć w tej sytuacji, że jest się nieszczęśliwym? To byłoby jak bluźnierstwo i wielka niewdzięczność, szczególnie gdy porównamy się do tych, co mają gorzej (typowo polskie!). Tam gdzieś są wojny, ludzie umierają, głodują, chorują... Człowiek odpowiada więc sobie, że jednak jest szczęśliwy... a skoro jest szczęśliwy, to jakiekolwiek zmiany w życiu - są zbyteczne.  Dlatego właśnie, wolę zadać sobie pytanie:  Czy jestem zadowolony z miejsca, w którym znalazłem się w swoim życiu?  Czy zawsze chciałem tu być?  Czy odpo...

 Niestety... mam słabą wolę... Przyrzekałem sobie, że już nie kupuję żadnych zegarków! Toczyłem wewnętrzną walkę... No i złamałem się...  Jestem uzależniony. To już drugi zegarek marki Hvilina w mojej kolekcji. Tym razem, ciekawostką (której nie spotkałem w żadnym innym zegarku) jest obracająca się tarcza, która wskazuje dzień lub noc (idealnie synchronizowana na moment równonocy). Generalnie, zegarek jest z serii " my precious ". Piękny, oryginalny, wysmakowany, coś dla miłośników astronomii.  Jakie wrażenia?  1. Zegarek jest "ciężki" (w pozytywnym tego słowa znaczeniu). Użytkownik ma pewność, że jest wykonany z porządnych stalowych elementów, a nie z jakiegoś plastiku czy aluminium. Ale uspokajam: nie, nie czuć jego ciężaru podczas noszenia. 2. Choć średnica koperty ma standardowe 42mm, to wydaje się trochę mniejszy (takie złudzenie optyczne). Z jednej strony to dobrze: większość męskich zegarków z górnej półki (topowe modele) mieści się w granicach do 42mm (częs...

Prognoza pogody przepowiadała, że ten dzień będzie zimny, wietrzny i deszczowy. Dlatego większość ludzi pozostała w domu.  Ja pojechałem do mojego ogrodu, gdzie pogoda na szczęście okazała się całkiem dobra. Było wprawdzie wietrznie i trochę zimno, ale słońce jednak dopisało. I było pusto, samotnie. Żadnych odgłosów ludzi, żadnych dźwięków cywilizacji. Test z osłonięciem części terenu korą sosnową. Ciekawe, czy się sprawdzi.   Wokół mnie jedynie odgłos trelujących ptaków, gęgi przelatujących gęsi, szelest liści oraz bzyczenie pszczół i trzmieli. I cisza. Pełne skupienie na swojej duszy i wewnętrznej rozmowie. Pomyślałem: " Przecie to jest Ogród Epikura! ". Zaiste jest! Przypomniał mi się napis, jaki widniał przed wejściem do Ogrodu Epikura: " Gościu, tutaj będzie ci dobrze; tutaj najwyższym dobrem jest przyjemność ". I to nie przyjemność w rozumieniu hedonistów (gwałtowna i mająca negatywne następstwa), ale właśnie w rozumieniu Epikura: czysta, łagodna, zawsze dobra...

Wszystkie media teraz rozpisują się o Łukaszu Litewce, który zginął w wyniku potrącenia przez samochód. I choć powiedziano wiele, to chciałbym wskazać na parę szczegółów, które dla mnie są ważne, a które mogą gdzieś zginąć w natłoku informacji. 1. To jedyny polityk lewicy, który zdobył uznanie nawet u braunystów oraz w środowiskach tzw. prawicowych - co do tej pory nigdy się nie wydarzyło. Życzliwie wspominają go nawet kręgi kiboli. To pokazuje, że jego działalność społeczna przemówiła sama za siebie. 2.   Model demokracji funkcjonujący w Polsce (ale też w Unii Europejskiej) jest patologiczny. Wystarczy wspomnieć, że dzisiaj Polską rządzi (oprócz Tuska) głównie Sikorski aka Zdradek, który w ogóle nie zdobył poparcia społecznego w ostatnich wyborach parlamentarnych... prawdziwe Ziobro procent! I rządzi, i decyduje o losie milionów Polaków! Drugą osobą, które obecnie ma najwięcej władzy, jest marszałek sejmu Czarzasty... który zdobył wielokrotnie mniejsze poparcie niż na przykład Łu...