Filozofia, podróże i dopamina...

Już wiem, dlaczego coroczne Urodziny i Sylwester nie budzą mojej sympatii, a grudniowe święta Bożego Narodzenia - już tak. Tu chodzi o dwie koncepcje czasu . Jedna jest LINIOWA odmierzana kolejnymi cyframi, które zmierzają do KOŃCA (naszego). I zdajemy sobie z tego sprawę, o ile nie zagłuszamy tej świadomości przez rozrywki (co zauważył Blaise Pascal ). Twoje "urodziny" mówią: jesteś coraz bliżej śmierci, zegar tyka. Sylwester mówi to samo. Druga koncepcja (Boże Narodzenie, w słowiańskim ujęciu) jest koncepcją KOŁOWĄ , bez cyferek, powtarzającą się co roku w kołowrocie czasu. W niej nie jest ważne ile razy, ale że znowu jest, jak co roku... i będzie w nieskończonym kołowrocie czasu.       Druga refleksja związana z Czasem to refleksja nawiązująca do Czasoprzestrzeni  (będę się powtarzał). Czasoprzestrzeń nie jest konstrukcją PSYCHICZNĄ ani EMOCJONALNĄ. Jest na wskroś FIZYCZNA, KOSMICZNA, ASTROFIZYCZNA. To sieć powiązanych komór czasoprzestrzennych obracających się...

Na depresyjne wieczory... na szum ciszy i drgającej nicości (patrz: Levinas, " Langoliery ")... pozytywnie czasami działa muzyka. Zakładam więc dobre audiofilskie słuchawki, dźwięk przepuszczam przez EasyEffects . Włączam YouTube . Dzisiaj natrafiłem na stosunkowo nowy koncert "mojej Alicji z Krainy Czarów" ( CHVRCHES ). Pomyślałem sobie, że dobrze będzie pooglądać, jak czaruje równe 10 lat po sławetnym koncercie w Glastonbury w 2016 . Czy coś się zmieniło? Ha! Pomimo starań, da się zauważyć, że to już kobieta ( Tempus fugit ), choć wewnątrz nadal autystyczna dziewczynka (przynajmniej tak lubię myśleć).  Oglądając ten koncert pomyślałem o fetyszyzmie.  Jakiś czas temu, pewne młode osoby bardzo zaintrygował mój wpis na ten temat ( ha, ha... ). Miały jakieś swoje wyobrażenia (podejrzewam jakie), ale sprawa jest bardziej subtelna i pewnie ich rozczaruje... Przypomniał mi się serial " Muzeum Niewinności ". Główny bohater gromadzi przedmioty związane z ukochaną...

Ciekawy dokument kiedyś oglądałem... o chińsko-japońskiej tradycji opuszczania domu na starość (chyba dotyczy to głównie mężczyzn). W pewnym dojrzałym wieku, mężczyzna opuszcza swój dom, rodzinę, żonę... i wyrusza na "ostatnią" długą podróż. Po części po to, aby umrzeć. Opuszcza dzieci - bo już dorosłe i sobie poradzą. Opuszcza żonę - bo najczęściej relacja z nią była fasadą kontynuowaną dla otoczenia (nigdy tego nie zrozumiem!). Wyrusza w świat. Nieznany i niebezpieczny. Osobiście mam awersję do podróży lotniczych... z wiekiem coraz bardziej uzasadnioną. Podróż to oglądanie zmieniającego się terenu i ludzi: w samolocie tego nie masz. Więc pieszo. Autokarem. Pociągiem. Morsko (chyba preferuję). Długo, uporczywie. Moją " Wielką Podróż Grecką " odłożyłem na ponad dekadę. Teraz myśl o niej wraca, natrętnie, choć delikatnie.  Może pewnego dnia niespodziewanie wyruszę. Pomimo wszystko. Zapewne gdzieś po drodze zginę, od noża lub tonąc w głębinach Śródziemia... lub bardzi...

Czy wiecie skąd pochodzi węgiel? A bardziej szczegółowo: jak to się stało, że powstał? Ja ze wstydem przyznam, że w dzieciństwie zadowoliło mnie " z drewna ", ewentualnie " ze gromadzonych przez miliony lat pni drzew ". Brzmi sensownie, ale brakuje tu pytania: Ale jak to? Jak to z gromadzonych pni drzew? Przecież drzewo, które kończy swoje życie, łamie się, upada, a następnie jest rozkładane przez grzyby, owady, bakterie... Więc niby z czego ten węgiel miał powstać? Niedawno oglądałem ciekawy materiał video, wyjaśniający ów proces. Przez niemal 30 milionów lat (w epoce karbonu ) na Ziemi nie istniał (jeszcze nie powstał) mechanizm rozkładu drewna. Więc te warstwy obalonych drzew gromadziły się jedne na drugich, a pod wpływem ciężaru własnego (ciśnienia) powstawały pokłady węgla. Co za tym idzie, wchłaniany przez drzewa dwutlenek węgla nie wracał do atmosfery, ale przez te 30 milionów lat był uwięziony w drewnie. Poziom tlenu w atmosferze wzrastał zmieniając funkcjo...