Filozofia, podróże i dopamina...

Każdy człowiek wyrabia sobie jakieś zdanie o otaczającym świecie i robi to na podstawie wszystkich dostępnych mu informacji: bezpośrednich obserwacji, rozmów z ludźmi, przeglądania social mediów, oglądania wiadomości TV i czytania portali informacyjnych.  Wprawdzie media lubią serwować raczej wiadomości złe (bo to ekscytuje), ale te złe rzeczy wydarzają się gdzieś daleko i nie dotyczą bezpośrednio nas samych (gdyby bomba spadła na twój dom, zapewne nie miałbyś okazji podzielić się tym z innymi na FB). W wielu przypadkach ludzie czerpią nawet jakąś podświadomą przyjemność (ulgę... a ulga to przyjemność), że nie wydarzyło się to im właśnie, tylko komuś innemu (pisał o tym Theodor Adorno w " Dialektyka negatywna " --> gdy w Auschwitz wybierano kogoś innego do "porannych pryszniców"... a nie ciebie). To może nawet wyrobić w nas warunkowanie na taką przyjemność / ulgę (a więc będziemy takich sytuacji podświadomie oczekiwać, bo za każdym razem jesteśmy nagradzani poc...

Urna. Patrzenie na nią. Podnoszenie... a więc i mimowolne szacowanie jej ciężaru. To kurewsko makabryczne uczucie!   W pierwszym rzucie spowodowane faktem, że to bliska osoba. Ale - w następnej myśli - że tak w ogóle można zrobić z każdym. I jak to jest możliwe???!   Niedowierzanie. To urzeczowienie człowieka! Urzeczowienie czegoś, co rzeczą nie jest, a jednak rzeczą staje się. Zredukowanie człowieka do przedmiotu. Zamknięcie go w naczyniu. Tak sobie pomyślałem, co tutaj na tym świecie odpierdala się! Gdzie ja się znajduję?!   Zamknięcie kogoś w urnie, czy przerobienie na mydło... to ta sama kategoria wydarzenia. Przypomniał mi się Adorno i jego " Dialektyka negatywna ". O tym właśnie mówił. Że to, co ma funkcję - jest zastępowalne. Czy Ty pełnisz w tym świecie jakąś funkcję? Jeśli zastępowalne, to i urzeczowione. Już w samym momencie patrzenia na kogoś, jak na osobę, która pełni w tym świecie jakąś funkcję i postrzeganie tej funkcji jako jej istotnego (a czasami wręcz na...