Filozofia, podróże i dopamina...

W kontekście śmierci przypomniałem sobie o dwóch poważnych schorzeniach współczesnych ludzi.  1. Pierwsze to zamazywanie rzeczywistości słowami , lingwistyczne fałszowanie świata. Aby zasłonić prawdę. Więc zamiast mówić "zwłoki świni" - mówimy "szynka". O ileż ładniej to brzmi i nie budzi wyrzutów sumienia! Zamiast przypieczony "okres / miesiączka kury", która wyszła przez jej kloakę - mówimy "jajecznica na patelni". Zamiast zmielone szczątki zwierząt - używamy nazwy parówki " Berlinki ".       W mediach obecnie głośno jest o zatruciu Odry i zamordowanych milionach istnień. Tutaj też widać ten typ fałszowania słowami. 2. Drugim powszechnym schorzeniem współczesnych ludzi jest syndrom sztokholmski . O ile bunt wobec władzy, premiera, korporacji i wobec Seby, który zapierdala po mieście w swoim tuningowanym BMW - jest dosyć powszechny... o tyle bunt wobec Boga / Wszechświata - wciąż jest tematem tabu. Ludzie, niezależnie od wyznawanej rel...

Od tysięcy lat funkcjonuje na świecie przekonanie, że słowa mają moc sprawczą. Zjawisko to określane jest przez niektórych jako "myślenie magiczne", bo w wielu przypadkach rzeczywiście wygląda to jak magia. I nie tylko chodzi o coaching i pozytywne myślenie. W Biblii , stworzenie świata następuje za pomocą słów. W starożytnym Egipcie każdy zamożny obywatel (nie tylko faraon) miał obsesję zapisywania szczegółów swojego życia, swoich imion i dokonań - wierzono bowiem, że dzięki temu pozostanie nieśmiertelny, nie tylko w tym sensie, że ludzie będą o nim pamiętać, ale także w tym, że dosłownie jedna z jego dusz będzie istnieć tak długo jak owe napisy. Stąd też największą karą dla wrogów ówczesnego władcy było wymazanie ich imion ze wszystkich ścian i papirusów (patrz: choćby sprawa Echnatona). Wierzono, że dusza ginie, gdy ginie jej imię zapisane na ścianie budynku. Najpotężniejsza starożytna kultura, jaką byli słowianie, wywodzi swoją nazwę od "słów", a etnologia dost...

Dzisiaj o etymologii trochę brzydkiego słowiańskiego słowa " kurwa ". Co oznacza i skąd się wywodzi? Wbrew wcześniejszym teoriom, nie pochodzi z łacińskiego curva („ krzywa ”, „ skrzywiona ”), lecz od praindoeuropejskiego *K'euH („ pęcznieć ”, „ puchnąć ” → „ być w ciąży ”?) i oznaczało „ pannę z dzieckiem ”. Od tego wzięła się wszechsłowiańska „ kura ” / łużycka „ hura ” / staroindyjska „ śṻra ” („ silny ”, „ potężny ”, „ bohater ”) / awestyjska „ sūra ” („ silny ”, „ potężny ”, „ bohater ”). Od tego zaś greckie Κυρά / Κυρία (pierwotnie: „ bogini ”, „ pani ”, „ władczyni ”, „ gospodyni ”, „ głowa rodu ”, „ baba ”). Powiązane z męską formą Κύριος oznaczającą „ Pana ”, „ nobliwego mężczyznę ”, „ bohatera ”, „ gospodarza ” jak w litaniach Κύριε ελέησον. Powiązane także z niedzielnym dniem tygodnia Κυριακή („ dzień Pański ” / „ najważniejszy ”). Powiązane następnie z greckim ἡ Κόρη („ dziewczyna ” / „ dziewica ”), od której to nazwa „Korynt” pochodzi. Od tego wariacj...

Historia Śląska jest bardzo ciekawa. Ślęża (od " śląg " - czyli " wilgoć ") prawdopodobnie była obiektem kultu już parę tysięcy lat temu. Ostatnie plemię ślężańskie żyło tu jeszcze w XI wieku C.E. Napływ klechów z chrześcijańskiego już Zachodu spowodował powolny upadek kultury i wypieranie dawnych wierzeń i tradycji. Dawny Śląsk obejmował spore terytorium: dzisiejszy skrawek Niemiec, Polski i Czechów. W epoce nowożytnej, Niemcy (zupełnie nie rozumiejący historycznego kontekstu tych ziem) wymyślili nowy podział administracyjny: Dolny Śląsk (czyli de facto Śląsk) oraz Górny Śląsk (który de facto raczej był od zawsze zamieszkiwany przez plemiona Wiślan). Tak więc, to co dzisiaj kojarzy się z nazwą "Śląsk" (kopalnie, ślonsko godka) - tak naprawdę przynależy do Wiślan... i wyrosło zaledwie dwieście lat temu. Wcześniej Górny Śląsk był domeną rybołówstwa (Rybnik, Wielki Staw Bieruński) oraz leśnictwa o wyjątkowych walorach ekologicznych. W XIX wieku, niemie...

Kultura słowiańska uważana jest za kolebkę pisma i mistyki (religii). Archeologia wskazuje, iż tysięce lat przed powstaniem pierwszych piramid w Egipcie i kręgu w Stonehenge, na terenie Ukrainy istniało pismo, system wierzeń, mistyka (wiedźmini / wiedźmy --> wizard --> stąd też nazwa "słowianie" jako "znający słowa")... które później zaniesiono do Indii ( san-skryt / biali Bramini ), do Chin (patrz: grobowce białych ludzi), a także na Zachód (celtowie), na Kretę (nieodczytane do tej pory pismo). Brzmi rasistowsko, ale takie może jest, gdyż sama nazwa "Rosja" / "Ruś" pochodzi od " Rasa " (ariowie i te sprawy). Rzym (gdy zyskał świadomość historyczną) był pod wielkim wrażeniem Słowian. Zazdrość aż go zjadała. Zawsze marzyło mu się zagarnięcie / przejęcie tej własności kulturowej i przypisanie sobie. Wcześniej, perski Dariusz próbował podbić Słowian, podszedł nawet pod Krym (prawdopodobnie)... ale mu się to nie udało. Słowianie nie...

Wbrew pozorom, za słowem " charakter ", kryje się coś więcej niźli tylko nasz zespół wrodzonych lub nabytych cech. Etymologia wskazuje nam ciekawą ewolucję tego słowa. Inspiracją do zgłębienia jego sensu okazało się zdanie z późnośredniowiecznej pracy „ Młot na czarownice ” wydanej w 1486, w której autorzy stwierdzają: „ ...egzorcysta nie może używać magicznych znaków zwanych charakterami ”. Tak, słowo to ma związek z angielskim " char " (" znak "), a także " charm " (" urok ", " czary "), a na rękach często kobiety noszą bransoletki tzw. " charmy " z określonymi symbolami (serduszkami... a nawet, niestety, z delfinkami). Charakter byłby zatem magicznym znakiem, który określa nasz zespół cech (coś jak "znaki zodiaku"). Słowo to pochodzi z łaciny (" character "), a to z kolei z greki od χαρακτήρ („ typ ”, „ natura ”), a to od czasownika χαράσσω („ graweruję ”, „ naznaczam ”). Wszystko jednak ...

W trzecim tysiącleciu B.C.E., słowiańska cywilizacja (biały człowiek --> rasa --> Rasija , czyli Rosja) dotychczas koczująca w rejonie dzisiejszego Krymu, rozlała się na terenie Europy, aż po rejony dzisiejszej Francji, gdzie spotkała się z plemionami staroeuropejskimi (patrz: Kraj Basków, malunki jaskiniowe we Francji i w Hiszpanii). Z tego zderzenia cywilizacji powstała potem kultura celtów (to, co dzisiaj nazywamy Europą Zachodnią), która poszła na północ (np. Stonehenge) zabierając ze sobą słowiańską religię, kalendarz, bogów, pojęcie "czarów" i wiedźminów ("wizardów", tworząc później archetyp druidów). Drugi kierunek rozlewu słowian, to tereny całej dzisiejszej Rosji, Iranu i połowy Indii, gdzie słowianie stworzyli kastę braminów (i zapewnie celowo bądź przez przypadek: w ogóle system kastowy) oraz "sans skrypt", czyli "święte pismo". Próbowali pójść jeszcze bardziej na wschód, ale tam napotkali inną wielką cywilizację, a mianowiscie...